OPTİK BİLİNÇDIŞI /OPTICAL UNCONSCIOUS
Walter Benjamin’in “Little History of Photography” (Fotoğrafın Kısa Tarihi) yazısında bahsettiği “optik bilinçdışı” kavramı fotoğrafı çeken kişinin gözünden ve kontrolünden bağımsız olarak gören bir tür “kamera-göz” ve bilinmeyeni bilinçdışı olanı görünür ve bilinir kılıyor. Bu bölümün yeraldığı ingilizce versiyondan metni şu şekilde çevirdim: “Fotoğrafçı ne kadar usta olsa ve modeline ne kadar dikkatli poz verdirse de, izleyici, içinde geleceğin açıkça yuvalandığı ve geriye baktığımızda yeniden keşfedebileceğimiz, çoktan unutulmuş olan o anın dolaysızlığındaki farkedilmeyen noktayı bulmak için, gerçekliğin (adeta) özneyi onunla mühürlediği, burada ve şimdideki o minik ihtimal kıvılcımı için böylesi bir fotoğrafı aramaya dair dayanılmaz bir dürtü hisseder. Çünkü bu, göze değil kameraya konuşan bir başka doğadır: insan bilinciyle bilgilendirilmiş bir alanın, bilinçdışı ile bilgilendirilmiş bir alana dönüşmesi ...